Pomarańcza nazywana początkowo „jabłkiem z Chin” według wielu badaczy pochodzi właśnie z Południowo - Wschodniej Azji. Stamtąd ich uprawa rozpowszechniła się na inne rejony świata o klimacie tropikalnym i subtropikalnym.

Do Europy pomarańcze dotarły w drugiej połowie XV wieku za sprawą Krzysztofa Kolumba. Ten,  zawiózł w czasie swojej drugiej wyprawy w 1493 roku nasiona pomarańczy z Wysp Kanaryjskich na Haiti, skąd rozpowszechniły się pomarańcze na Karaibach. W 1518 roku zaczęto je uprawiać  w Meksyku , a w 1565 roku na Florydzie. Uprawy plantacyjne zaczęły się w 1792 roku w Hiszpanii i w 1870 roku we Włoszech.

W Europie ogrody porośnięte drzewami pomarańczowymi możemy spotkać przede wszystkim wokół wybrzeży Morza Śródziemnego, a zwłaszcza w słonecznej Hiszpanii czy we Włoszech, Turcji, Egipcie i w Grecji.  90% produkcji na świecie dostarczają Stany Zjednoczone (zwłaszcza rejon Kalifornii i Florydy) wraz z Brazylią. Istotnym eksporterem pomarańczy są również Chiny, gdzie ich smak i dobroczynny wpływ na zdrowie docenia się już od 4 tys. lat. Dość szybko w tych owocach zasmakowali również Indianie, którzy znacząco przyczynili się do ich upowszechnienia. Do dzisiaj zresztą nie ma zgody wśród badaczy, co do tego, czy amerykańskie pomarańcze są gatunkami rdzennymi, czy pochodzą od odmian, które dotarły do Ameryki wraz z Krzysztofem Kolumbem.

Pomarańcza to owoc późno jesienny, jego zbiory zaczynają sie w październiku lub listopadzie, a w niektórych przypadkach te późno dojrzewające, są zbierane nawet w maju czy czerwcu.

We Włoszech ich największe plantacje znajdują się na Sycyli, w Calabri i na Sardyni. Najbardziej cenione wśród tych z miąższem jasnym są Navelina, Ovale, Washington Navel, wśród tych z miąższem czerwonym: Sanguinello, Tarocco, Moro. 

Skąd pochodzą pomarańcze

12 lutego 2019

Classic

  1. pl
  2. it